Na mijn eindexamen heb ik nog steeds niet het lef om zelfs maar auditie te doen voor de toneelschool. Ik kies voor de sociale academie omdat je “daar ook drama krijgt.” Na mijn afstuderen, vind ik na lang dwalen mijn draai in de psychiatrie. Ondertussen ben ik moeder van twee dochters, via Australië in Breda beland en volg ik weer theaterlessen. Omdat ik via mijn werk de mogelijkheid krijg verpleegkunde te studeren, stop ik na een paar jaar met lessen. Toch mis ik het al snel zo dat ik me tijdens het afstudeerjaar weer opgeef voor cursussen.

Dan dreig ik voor de tweede keer af te studeren. .Plotseling zie ik naast mijn computer een flyer van de Acteerstudio. Een professionele opleiding...ik zie mijn kleuterjuf weer vragend naar me kijken. Zou ik alsnog? Trillend van de zenuwen doe ik mijn aanmelding voor de auditie op de bus. Mijn lieve manni schudt zijn hoofd “alsjeblieft niet nog drie jaar! ” Maar ik besluit dat ik er na dertig jaar, twee kinderen en twee studies eindelijk klaar voor ben. En nog voordat ik de verpleegkundige eed afleg, krijg ik bericht dat ik ben aangenomen op de Acteerstudio.